Reisverslag

Michael, 18 mei 2009
Bolivia Sucre

Deathroad, Hiken in donker en Sucre

Buenas!

Nog even een berichtje voordat ik Bolivia weer uit ga. Laatste week heb ik het expres een beetje rustiger aan gedaan. Niet meer elke nacht slapen in de bus en beetje chillen en ook beetje op het geld letten!

In La Paz was ik nog naar een super super mooi muziekinstrumenten museum geweest! Echt super super aparte gave instrumenten gezien! Daarna heb ik nog even de gevaarlijkste weg ¨The Deathroad¨ op aarde gefietst met de mountainbike. Dit was een onvergetelijke ervaring! Wees niet gerust ik leef nog! Dat kon een Engelse jongen niet zeggen want die was de dag voordat wij gingen 200 meter naar beneden gevallen. De plek was gemarkeerd met een rood vlaggetje en er zal ongetwijfeld een nieuw kruisje komen in de toekomst. Al met al een onvergetelijke ervaring en veruit de gaafste afdaling die ik ooit heb gemaakt!

Daarna ben ik richting Sucre gegaan waar ik nog steeds te vinden ben. Hier heb ik een beetje gerelaxt en uitgerust. Gelukkig minder hoog dan La Paz dus kan hier weer beter ademhalen. Ik slaap in een hostel voor maar liefs 1,60 euro per nacht! Heel goedkoop, maar moet eerlijk zeggen 1 van de slechtste hostels die ik heb gezien! Maar dat maakt niet uit, want moet beetje op mijn geld letten! Ik hoorde namelijk dat er 1 of andere crisis in Nederland is en het is moeilijk om werk te vinden als ik volgende maand weer terugkom.

Paar dagen geleden een nogal bizarre hike gedaan. Was niet moeilijk of hoog ofzo. Had aan de toerist office de route gevraagd en een ¨map¨ gekregen. Dus met volle moed ging ik in mn uppie op pad. Eerst in een grote truck vol met Bolivianen naar een dorpje waar een inca trail begon. 12 uur daar aangekomen en mijn trail begon. Het moest 5 uur lopen zijn naar het dorpje waar ik kon overnachten. Daar ging ik dan... in mijn uppie door de bergen. Veel keer verdwaald en dorpjes tegengekomen die compleet verlaten waren. Toch nog een paar mensen tegengekomen waar ik de weg kon vragen. Wat ze meestal antwoorden is een hand naar een bepaalde richting zovan: die kant op! Dus het was moeilijk om alles uit ze te plukken hoe ik nou daadwerkelijk moest lopen.

Als je vraagt aan Bolivianen hoe lang het duurt zeggen ze meestal een half uurtje of een uur en dan ben je daarna 2,5 uur onderweg naar de bestemming. Dit gebeurde dus ook 100 keer in deze trail Uiteindelijk was het 6 uur en werd ik al een beetje bang dat het snel donker begon te worden. Dik verdwaald in de bergen zonder ook maar een dorpje te zien. Geen jas mee, alleen een berg eten. half 7 moest ik mijn zaklampje al aan doen want het begon donker te worden.. Nog steeds super vrolijk, want ik vond het wel grappig. In mijn hoofd had ik al door dat ik waarschijnlijk ergens midden in de bergen zou moeten slapen. Ik had het al koud bij de gedachte! Gelukkig kwam ik in het donker nog iemand tegen die me op de goede pad had gezet. Nog 1 uur tot de eindbestemming. Toen opeens stopte de bergpad en moest ik over stenen en weet ik veel wat allemaal lopen (kon niks zien ) en met veel geluk kwam ik uiteindelijk na dik 2 uur verdwaard te zijn in het donker midden in de bergen bij een dorpje aan. Wederom niemand te zien. Dorpje zonder stroom dus super donker. Ik hoopte dat dit het juiste dorpje was! Gelukkig zag ik bij 1 huisje het licht branden dus daar klopte ik aan. Een lief klein kindje deed open.

Ik vroeg waar ik was en of er een hostel in de buurt was. Gelukkig was ik bij het juiste dorpje aangekomen en er was een hostel! Ik vroeg waar het was en hij wees een kant op. Hij vroeg of ie mee moest gaan. Ik zei natuurlijk ja! En toen vroeg hij hoeveel ik wilde betalen hahaha! Ik vond het geweldig en ging stevig in onderhandeling met hem en uiteindelijk waren we eruit gekomen! 6 bolivianos! (50 euro cent) na een 20 minuten loop eindelijk bij het hostel aangekomen. Ik denk zo ongeveer om 9 uur savonds. Het kindje had ik 10 bolivianos gegeven en zijn zusje een snicker. Nog nooit heb ik iemand zo blij zien kijken! Mijn held die me uit de brand geholpen had! hahaha. Nog nooit zo lekker geslapen!

Volgende dag kwam ik een frans stel en een chinees meisje tegen en daarna zijn we samen verdwaald. we moesten voor 12en bij een dorpje aankomen om daar de laatste truck te pakken naar Sucre. Gelukkig had de fransman een compas die goed geholpen heeft. De toeristen office zei 3 uur lopen en we deden er totaal 6 uur over. We kwamen dus een uur te laat bij eindbestemming! Ik was de enige die Spaans sprak en gelukkig na lang zoeken iemand gevonden die ons naar Sucre wilde brengen. voor 45 euro cent per persoon 30 kilometer!

Een onvergetelijke ervaring! Super naar mn zin gehad en het was super gaaf om er helemaal alleen voor te staan en keihard te verdwalen Ik blijf erbij... Bolivia is met alles het extreemste land waar ik ooit ben geweest!

Owja voordat ik het vergeet! Ik heb ook nog dinosaurus voetafdrukken gezien! In een berg en het zijn de langste gevonden sporten ter wereld!

Owja! Misschien nog wel het geweldigste van deze post! Ik heb hollandse kroketten gegeten hier in Sucre! Wie had dat ooit kunnen bedenken!

Morgen ga ik richting Argentinie. Ik denk dat ik er rond 3 dagen ongeveer ben!

Saludos! y hasta pronto!

PS ik upload de foto´s denk ik later bij dit bericht, want het is te mooi weer buiten

Foto's bij reisverslag

Wil je Michael in Bolivia bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag